Ο Γιάννης Βερτέλης, Διευθυντής Εξαγωγών των Ελληνικών Εκλεκτών Ελαίων ΑΕ, μέλος του Ομίλου των Μύλων Σόγιας ΑΕ με τζίρο που ανέρχεται στα 200  εκ. ευρώ, μιλά στο Food.gr για τις εξαγωγές του Ελληνικού ελαιολάδου, τις μελλοντικές δυνατότητες και τον Ισπανικό και Ιταλικό ανταγωνισμό.

Το 2010 εξελίσσεται σε πολύ δύσκολη χρονιά για την αγορά του εσωτερικού. Αντίθετα, ακούγεται πως οι αγορές του εξωτερικού αρχίζουν να ανακάμπτουν. Τι βλέπετε εσείς βάσει των μέχρι τώρα πωλήσεών σας?

Στις Αγορές του εξωτερικού σίγουρα υπάρχει ανάκαμψη. Υπολογίζουμε σε αύξηση τζίρου 25% για το Ά εξάμηνο σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2009.

Σε ποιες χώρες πραγματοποιείτε τις καλύτερες εξαγωγικές σας επιδόσεις και με ποια προϊόντα?

Σε Ιαπωνία, Βραζιλία, Ρωσία με δικά μας brands και σε Αγγλία, Κίνα, Τσεχία με Private Label, με εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Εξάγουμε επίσης σε άλλες 25 χώρες όμως οι ποσότητες εκεί δεν υπερβαίνουν τα 50,000 λίτρα ανά έτος και χώρα.

Πως βλέπετε το μέλλον του ελληνικού ελαιολάδου, δεδομένου του έντονου ανταγωνισμού από Ισπανία και Ιταλία? Υπάρχει αναγνωρισιμότητα της ποιότητάς του από τους ξένους καταναλωτές?

Οι περισσότερες Ελληνικές εταιρείες που παράγουν και τυποποιούν ελαιόλαδο είναι μικρής δυναμικότητας σε σχέση με τις αντίστοιχες Ισπανικές και Ιταλικές. Ακόμα και οι μεγαλύτερες Ελληνικές εταιρείες – συμπεριλαμβάνω και τα Ελληνικά Εκλεκτά Έλαια ως μέλος των Μύλων Σόγιας ΑΕ – είμαστε μικροί σε σχέση με τους αντίστοιχους μεγάλους των άλλων 2 χωρών. Την ίδια στιγμή και σαν κράτος η Ελλάδα έχεις σαφώς μικρότερες δυνατότητες υποστήριξης των εξαγωγών της σε σχέση με την Ισπανία και την Ιταλία. Αν προσθέσουμε και το γεγονός ότι με την τρέχουσα οικονομική συγκυρία δεν μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι για κρατική υποστήριξη, τότε είναι εύκολο να κατανοηθεί ότι λείπει και γενικά η αισιοδοξία. Προσπάθεια πάντως από τις εταιρείες σίγουρα θα υπάρξει. Βάσει των ανωτέρω, η αναγνωρισιμότητα του Ελληνικού ελαιολάδου είναι εξαιρετικά χαμηλή. Γεγονός αναμενόμενο καθώς τα κεφάλαια για την προώθηση είναι λίγα.

Δυστυχώς δεν βλέπουμε διακρίσεις Ελληνικών ελαιολάδων στους μεγάλους διαγωνισμούς ποιότητας, όπως τα βραβεία Mario Solinas 2010. Που πιστεύετε ότι οφείλεται αυτό, όταν είναι εθνική πεποίθηση ότι παράγουμε το καλύτερο ελαιόλαδο στον κόσμο?

Διακρίσεις υπάρχουν και μάλιστα αρκετές – τα Ελληνικά Εκλεκτά Έλαια τιμήθηκαν με 3 βραβεία για τα ελαιόλαδα SPARTA και NAOS από το International Taste and Quality Institute. Αρκετές τοποθετήσεις δεν υπάρχουν ώστε να χρησιμοποιηθούν τα βραβεία για την προώθηση του προϊόντος.

Στα ράφια στο εξωτερικό κυριαρχούν τα Ισπανικά και Ιταλικά ελαιόλαδα. Χρόνια τώρα η Ελλάδα έχει στόχο να φύγει από τις χύμα πωλήσεις και να αναπτύξει την εξαγωγή επώνυμων ελληνικών ελαιολάδων, ωστόσο έως τώρα δεν φαίνεται να το πετυχαίνει. Γνωρίζοντας την αγορά αυτή και τα χρήματα που δαπανούν οι ανταγωνιστές μας για προώθηση και τοποθέτηση των προϊόντων τους, πιστεύεται πως ο στόχος είναι ρεαλιστικός?

Και θα συνεχίσουν να κυριαρχούν. Με την παρούσα κατάσταση, ο στόχος του να ανταγωνιστείς άμεσα Ιταλούς και Ισπανούς είναι απατηλός. Μια κατάσταση που έχει παγιοποιηθεί για δεκαετίες χρειάζεται ριζοσπαστικές αλλαγές και χρόνο για να αλλάξει. Εφικτός στόχος είναι να κερδίζουμε συστηματικά μικρά μερίδια αγορών και υπάρχουν Ελληνικές εταιρείες, ανάμεσά τους και η δικιά μας, που τα καταφέρνουν.

Η κυβέρνηση τονίζει συχνά πως οι εξαγωγές πρέπει να ενισχυθούν. Έχουν γίνει ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση?

Από τα λόγια μέχρι την πράξη υπάρχει μεγάλη απόσταση. Η αλήθεια είναι ότι θέληση ίσως να υπάρχει αλλά οι δυνατότητες είναι περιορισμένες. Προσπάθειες έχουν γίνει αλλά όχι συντονισμένα και μεγάλης διάρκειας. Ήσαν πάντα αποσπασματικές και σύντομες.

Ο ΟΠΕ παρουσιάζεται δραστήριος? Πραγματοποιούνται δράσεις Εθνικού Φορέα εξαγωγών, πέρα από την συμμετοχή σε εκθέσεις Τροφίμων κ Ποτών που άλλωστε παρέχονται και από ιδιωτικές εταιρείες με αντίστοιχο κόστος?

Είναι αλήθεια ότι ο ΟΠΕ της τελευταίας 5ετίας ήταν εξαιρετικά δραστήριος σε σχέση με το παρελθόν. Με την σημερινή κατάσταση περιμένουμε σαφώς λιγότερα. Και δεν είναι θέμα ανθρώπων όσο θέμα πολιτικής θέλησης και κρατικών δυνατοτήτων.

Ως άνθρωπος της αγοράς, μπορείτε να μας προτείνετε ένα πλέγμα δράσεων από τους Εθνικούς φορείς που κατά τη γνώμη σας θα βοηθήσουν τους Έλληνες εξαγωγείς Τροφίμων & Ποτών να ανοίξουν νέες αγορές και να βρουν το δρόμο για το ράφι των διεθνών Σουπερμάρκετ?

Χρόνια τώρα λέμε τα ίδια και τα ίδια στους αρμόδιους φορείς. Λίγα πράγματα έχουν πραγματοποιηθεί και χωρίς βάθος χρόνου.  Το να καταθέσουμε σήμερα πάλι “προτάσεις” είναι χάσιμο πολύτιμου χρόνου για τις εξαγωγές. Δυστυχώς δεν υπάρχει όραμα εθνικών εξαγωγών και μια σοβαρή, μακρόπνοη και συνεχής προσπάθεια .Στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις και η ουσιαστική κρατική υποστήριξη αναμένεται με την μορφή θαύματος. Πάντως, αν υπάρξει θέληση για μια νέα πραγματικότητα στο Ελληνικό ελαιόλαδο, αυτή θα πρέπει να ξεκινήσει από τη βάση, τον αγροτικό τομέα. Μεγαλύτερος κλήρος και μεγάλα, σύγχρονα ελαιοτριβεία, ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα σε σχέση με τους Ιταλούς και τους Ισπανούς. Στη συνέχεια ας ακολουθήσει το marketing.

Για περισσότερα στοιχεία για την εταιρεία Ελληνικά Εκλεκτά Έλαια ΑΕ πατήστε εδώ